تثبیت سهمیه نوامبر اوپک پلاس و تعویق بررسی سهمیه‌های ۲۰۲۷؛ ابهام در افق عرضه نفت
اوپک پلاس در تازه‌ترین ارزیابی خود، اهداف تولید ماه نوامبر را بدون تغییر تثبیت کرد و بررسی سهمیه‌های سال ۲۰۲۷ را به تعویق انداخت؛ تصمیمی که ریشه در ابهام درباره ظرفیت واقعی تولید اعضا و اختلال‌های منطقه‌ای دارد.
به گزارش انرژی نویس؛ اعضای کلیدی ائتلاف اوپک پلاس، شامل عربستان، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان، در تازه‌ترین ارزیابی خود تصمیم گرفتند اهداف تولید نفت برای ماه نوامبر را بدون تغییر تثبیت کنند. این تصمیم در شرایطی گرفته شد که ائتلاف طی بخش زیادی از سال ۲۰۲۶ سهمیه های تولید را به تدریج افزایش داده بود، اما تولید واقعی اعضا به دلیل تنش های منطقه ای و اختلال در مسیرهای حیاتی انتقال انرژی، به شکل محسوسی پایین تر از ظرفیت اسمی باقی مانده است.
بر اساس گزارش ها، اختلال در گلوگاه های مهمی مانند تنگه هرمز و باب المندب سبب شده صادرات اصلی اعضای منطقه در محدوده حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد ظرفیت عادی خود باقی بماند. همین شکاف میان سهمیه اعلامی و تولید واقعی، یکی از عوامل اصلی حفظ قیمت ها در سطوح بالا به شمار می رود.
در تحولی مهم دیگر، منابع آگاه اعلام کردند ائتلاف اوپک پلاس روند بررسی ظرفیت تولید که قرار بود مبنای تعیین سهمیه های سال ۲۰۲۷ باشد را به تعویق انداخته است. این بررسی به نیمه نوامبر موکول شده و دلیل آن، آسیب های زیرساختی مرتبط با تنش های منطقه ای و تغییر پتانسیل تولید اعضاست که برآورد دقیق توان تولید آینده را با عدم قطعیت شدید روبه رو کرده است. به این ترتیب، هرگونه افزایش ساختاری سهمیه ها فعلاً از دستور کار خارج شده است.
در سوی دیگر بازار، تصمیم گروه هفت برای آزادسازی فوری صد میلیون بشکه از ذخایر اضطراری نفت و فرآورده، فشار نزولی بر قیمت ها وارد کرده است. بخشی از این آزادسازی با تمرکز بر نفت گاز و پیش از موعد انجام می شود تا فشار بر بخش پالایش و حمل و نقل کاهش یابد. این اقدام که با نظارت آژانس بین المللی انرژی پیگیری می شود، بخشی از تعهدات آزادسازی ذخایر است که پیش تر نیز مطرح شده بود.
واکنش بازار به این دو نیروی مخالف، به صورت نوسان محدود نمود پیدا کرده است؛ به طوری که نفت خام برنت در محدوده حدود ۱۰۱.۵ دلار و نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا در محدوده حدود ۸۹ تا ۹۰ دلار در هر بشکه معامله شد. در حالی که افزایش عرضه و آزادسازی ذخایر تا حدودی فشار نزولی ایجاد کرده، تشدید تنش های ژئوپلیتیکی و تداوم اختلال در مسیرهای انتقال انرژی، مانع از افت شدیدتر قیمت ها شده و برنت را بالای مرز روانی ۱۰۰ دلار نگه داشته است.
کارشناسان معتقدند بازار نفت در نقطه ای حساس و شکننده ایستاده است. از یک سو، ابهام درباره ظرفیت واقعی تولید اوپک پلاس و تعویق تصمیم های بلندمدت، افق عرضه را نامطمئن کرده و از سوی دیگر، آزادسازی ذخایر و تنش های منطقه ای، دو نیروی مخالف را در بازار فعال نگه داشته است. در چنین شرایطی، هر خبر تازه درباره امنیت مسیرهای انتقال انرژی یا تغییر سیاست عرضه، می تواند به سرعت مسیر قیمت ها را جابه‌جا کند.
