قوانین ورود بخش خصوصی به پالایش نفت نیاز به بازنگری دارد | انرژی نویس

آقای علی افشارابراهیمی متخصص ارتقاء ته‌ماند‌های نفتی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، گفت: ارتقاء ته‌ماند‌های نفتی یک کار بسیار پرچالش است؛ به این مفهوم که نمی‌توان هیچ روش قطعی را برای انواع نفت کوره به کار برد. علت این است که انواع نفت کوره و ته ماند‌های نفتی را داریم که آلایندگی آن‌ها اعم از آلودگی‌های فلزی، گوگردی، کربن باقی مانده و مانند این ها، متفاوت است.

وی افزود: عمده روش‌های ارتقاء ته‌ماند‌های نفتی بر پایه هیدروژن است؛ یعنی، هیدروژن تحت فشار‌های بسیار بالا که در حال حاضر فقط در پالایشگاه شازند این واحد وجود دارد و پالایشگاه اصفهان هم برنامه احداث این واحد با یک لایسنسور دیگر را دارد. چالش جدی این واحد‌ها این است که به هیدروژن تحت فشار بالا نیاز دارند؛ بنابراین، فقط در بخش‌های حاکمیتی امکان اجرای آن وجود دارد و بخش خصوصی توان ورود به این مسئله و ایجاد زیرساخت‌های آن را ندارد.

آقای افشار ابراهیمی اضافه کرد: در حوزه مهندسی شیمی نیز به علت ثابت بودن بستر این واحدها، محدودیت‌هایی از نظر خوراک وجود دارد و نمی‌توان هر فرآورده‌ای را با هر میزان از آلودگی وارد کرد. اگر آلودگی از یک سطحی بیشتر شود، باید از روش‌های دیگر استفاده کرد.

این متخصص ارتقاء ته‌ماند‌های نفتی بیان کرد: روش‌هایی که بتواند این چالش‌ها را به ویژه برای بخش خصوصی که توان مالی کمتری نسبت به حاکمیت دارد برطرف کند، بسیار مهم است. در فناوری نوینی که پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی برای حل این مسئله ابداع کرده، حداقل ۲۰ نفر به طور مستقیم با تخصص‌های مختلف درگیر بودند.

وی اضافه کرد: نکته مهمتر این است که نرم افزار‌هایی که برای سیستم‌های کنترلی مرحله نیمه صنعتی استفاده کردیم، کاملا داخلی است و برنامه نویسی آن توسط متخصصان داخلی انجام شده است.

آقای افشارابراهیمی گفت: در این روش نوین که در پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ابداع شده، چالش‌های بنیادین صنعتی برطرف شده و برای بخش خصوصی جذابیت دارد؛ زیرا، بر اساس قوانین دریانوردی ۲۰۲۰ موسوم به IMO، میزان حداکثر گوگرد خوراک ته ماند‌های نفتی که در کشتیرانی استفاده می‌شود، باید زیر ۵ هزار ppm باشد.