راهکارهای کاهش تولید نفت کوره در پالایشگاه ها | انرژی نویس

به گزارش انرژی نویس به نقل از خبرنگار خبرگزاری صداوسیما،‌ طرح کیفی سازی گازوئیل که از سال 86 در پالایشگاه اصفهان بر زمین مانده بود، به پایان رسید.
آقای علی مؤذنی مدیر طرح های کیفی سازی این پالایشگاه می گوید: وظیفه این واحد کاهش گوگرد گازوئیل است و همه منابع پالایشگاه در آن تجمیع شد.

با اجرای این طرح کیفی سازی، گازوئیل تولیدی پالایشگاه اصفهان با استاندارد یورو 5 عرضه می شود.

به گفته آقای اصغر صابری معاون تولید پالایشگاه اصفهان، روزانه 17 میلیون لیتر گازوئیل یورو 5 تولید می شود؛ پالایشگاه اصفهان قبلاً گازوئیل را با گوگرد هشت هزار ppm تولید می کرد و با احداث واحد تصفیه گازوئیل، این عدد را به زیر 10 ppm کاهش داده ایم.

این طرح سودآوری را هم افزایش داده؛ به طوری که آقای گودرز جوادی معاون توسعه مهندسی پالایشگاه اصفهان می گوید: با جداسازی گوگرد از گازوئیل، می توانیم 10 تا 12 نوع کود شیمیایی تولید کنیم که سالانه پنج هزار میلیارد تومان سود برای پالایشگاه خواهد داشت.

مدیران پالایشگاه می خواهند، سودآوری را با تولید محصولات جدید، باز هم افزایش دهند.

آقای علی مؤذنی مدیر طرح های کیفی سازی این پالایشگاه گفته، یک واحد جدید برای گوگردزدایی از نفت سفید در حال احداث است تا بستر را برای زنجیره ارزش این فرآورده فراهم کند.

به گفته وی، همچنین چهار واحد دیگر در کنار آن ساخته می شود که مربوط به الکل های چرب است و تولیدات آن ها به عنوان ماده اولیه شوینده ها استفاده می شود؛ پیشرفت کلی این طرح ها 46 درصد و امسال قطعاً راه اندازی می شوند.

برای جلوگیری از سوزاندن گاز مایع مازاد پالایشگاه در مشعل ها که هوا را آلوده می کند نیز،‌ طرح دیگری را به مرحله اجرا در آورده اند که 78 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و اسفند امسال به بهره برداری می رسد.

پالایشگاه اصفهان برای کیفی سازی محصولاتش، یک طرح بر زمین مانده هم دارد که وزیر اقتصاد با پیگیری خبرگزاری صداوسیما، دستور رفع مشکلات گمرکی آن را صادر کرده؛‌ این طرح مربوط به هشتمین واحد آب و بخار پالایشگاه اصفهان می شود که نیاز طرح جامع زیست محیطی این پالایشگاه را تامین می کند.

این واحد بخار 70 درصد پیشرفت دارد و علت تاخیر در بهره برداری آن، ترخیص نشدن برخی از قطعات در گمرک از سال 98 است.

اگر طرح های کیفی سازی و بهینه سازی در پالایشگاه اصفهان به بهره برداری برسد، ظرفیت تولید روزانه بنزین 8.5 میلیون لیتر و ظرفیت تولید روزانه گازوئیل 2 میلیون لیتر افزایش خواهد یافت.

این افزایش تولید در دو واحد جدید که اولین واحد آن ها تا پایان سال آینده به بهره برداری خواهد رسید،‌ رقم خواهد خورد و محصولات پتروشیمی هم تولید می شود تا محصولاتی مانند پروپان، بوتان، نفت کوره غنی از آروماتیک و پروپیلن دیگر به صورت خام به بازار عرضه نشوند.

اجرای طرح های کیفی سازی، گامی برای کاهش تولید نفت کوره یا مازوت محسوب می شود که به گفته مدیرعامل پالایشگاه اصفهان، ارزش آن 10 درصد کمتر از نفت خام ورودی به پالایشگاه است.

آقای محسن قدیری می گوید: نفت کوره یک محصول دارای گوگرد،‌ فلزات سنگین، نیتروژن و انواع ترکیبات مزاحم است که هم باعث آلایندگی می شود و ارزش افزوده زیادی ندارد؛‌ حتی ضررده است.

با کاهش سهم نفت کوره از سبد تولید یک پالایشگاه، ظرفیت تولید محصولاتی با ارزش بالاتر، افزایش می یابد.

به گفته آقای محسن قدیری مدیرعامل پالایشگاه اصفهان،‌ این پالایشگاه در سال 1405 یا 1406، می تواند با کاهش تولید نفت کوره، 520 هزار تن در سال پلی اتر پلی اُل برای صنایع روغن سازی و لاستیک سازی،‌ 720 هزار تن در سال MTB برای بالا بردن عدد اکتان بنزین،‌ 8.5 میلیون لیتر بنزین در روز و 2 میلیون لیتر گازوئیل در روز تولید کند.

قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 89، دولت ها را موظف به کاهش سهم نفت کوره به زیر 10 درصد از سبد تولید پالایشگاه ها کرده اما با اجرایی نشدن آن، قانون بودجه امسال پالایشگاه ها را موظف کرده، 40 درصد از سود سالیانه خود را به این کار اختصاص دهند.

در صورتی که پالایشگاه ها به قانون بودجه عمل نکنند، تخفیف پنج درصدی نسبت به قیمت های جهانی که تاکنون روی خوراک ورودی به پالایشگاه دریافت می کردند را از دست می دهند؛ موضوعی که در لایحه برنامه هفتم، یک بار دیگر تکرار شده است.

آقای ناصر عاشوری رئیس انجمن صنعت پالایش نفت گفته برای اجرای این قانون، حدود 78 هزار میلیارد تومان نیاز داریم که روی کاغذ و در اسناد کنار گذاشته ایم؛ از سوی دیگر، حدود 83 هزار میلیارد تومان برای تسهیم سود میان سهامداران نیاز داریم که به معنای نیاز 160 هزار میلیارد تومانی پالایشگاه ها به نقدینگی است.

انجمن صنعت پالایش نفت کشور اعلام کرده، با توجه به تعهدات پالایشگاه ها نسبت به سهامداران، دولت باید بدهی 157 هزار میلیارد تومانی اش را به پالایشگاه ها بپردازد تا این صنایع بتوانند قانون را اجرا کنند؛ برای آن سه راهکار هم بیان کرده اند:

راهکار نخست این است که دولت اجازه فروش برخی از فرآورده های نفتی را به پالایشگاه ها بدهد تا در مدت 6 ماه تا یک سال، این بدهی پوشش داده شود.

راهکار بعدی، صدور مجوز صادرات نفت خام برای پالایشگاه ها به میزان طلب آن ها از دولت است؛ زیرا پالایشگاه های خصوصی راحت تر از دولت می توانند تحریم های نفتی را دور بزنند.

سومین راهکار هم به تهاتر مطالبات پالایشگاه ها با بدهی های مالیاتی آن ها به دولت مربوط می شود؛‌ به گفته رئیس انجمن صنعت پالایش نفت، میزان بدهی مالیاتی پالایشگاه ها در سال 1401 حدود 70 هزار میلیارد تومان است که در صورت تهاتر،‌ بدهی دولت به پالایشگاه ها را، به نصف حالت فعلی کاهش می دهد.

از میان این راهکارها، دولت تاکنون با صدور مجوز صادرات گاز مایع، برای پالایشگاه ها موافقت کرده است.